„Lato roku 1945 w Grójcu należało w znacznym procencie do Armii Krajowej. Teoretycznie rzecz biorąc, takiej formacji w Polsce już nic było, a przynajmniej — być nie powinno. Gdyby więc lato roku 1945 kierowało się tą praktyczną zasadą, musiałoby zgłosić swój akces do ówczesnej partii rządzącej. Pech sprawił, że partii rządzącej było w Grójcu tyle co na lekarstwo, ponieważ większość zapisywała się do partii podówczas najliczniejszej w kraju, czyli do Polskiego Stronnictwa Ludowego. Sprzyjała temu pewna tradycja, ukształtowana jeszcze za okupacji. W zasadzie niemal cały powiat grójecki zjednoczył się w ruchu oporu, któremu patronowała Armia Krajowa. Piszę „niemal cały powiat", bo—jak na ironię losu — właśnie w Grójcu powstała Gwardia Ludowa dowodzona przez Franciszka Zubrzyckiego („Małego Franka"), który stąd wyruszył ze swoim oddziałem partyzanckim na szlak bojowy obejmujący rejon piotrkowskoczęstochowski. Nietrudno dziś odpowiedzieć na pytanie, dlaczego Gwardia Ludowa nie pozostała w powiecie grójeckim. Dwom organizacjom o przeciwstawnej ideologii było tam zbyt ciasno. W każdym razie wieś grójecka była reprezentowana znacznie szerzej w Armii Krajowej, niż stolica powiatu.“(15)