„(nie wytwarzają się komórkowo swoiste białka);
(nowotwór jako struktura dysypatywna przestawia swoje procesy energetyczne na inny poziom);
if + łf + f + iC +1" + I + io
7891^789 10
(komórka nowotworowa traci zdolność specyficznego odbioru sygnałów z otoczenia);
1118 ^ 11 13
(komórka nowotworowa znacznie silniej niż normalna oddziałuje na otaczające, a także bardzo odległe, narządy i tkanki);
IPIN~O
13"^ 13
Przytoczone rozważania skłaniają do wniosku, że struktura wektora deformacji spektrum informacyjnego komórki istotnie może być charakterystyczna dla chorób nowotworowych jako kategorii biologicznej, natomiast wartość normy tego wektora może być przydatna z punktu widzenia oceny stopnia deformacji komórki i wiążących się z tym sugestii diagnostycznych, terapeutycznych oraz prognostycznych. Być może, również proporcje poszczególnych składowych wektora ID mogą być przydatne w diagnostyce różnicowej chorób nowotworowych.
Wydaje się, że takie nowe możliwości badawcze, jak wykorzystanie magnetycznego rezonansu jądrowego (Klimek, Lauterbur, Dias, 1983), chemiluminenscencji (Dobrowolski 1982, 1983) czy termoluminenscencii i mikroskopu akustycznego realnie umożliwia wczesne wykrywanie zmian submolekularnych, które wskazują na ryzyko potencjalnego wystąpienia klinicznych objawów chorób neoplastycznych.“(4)